Historia

W roku 1951, w Ministerstwie Żeglugi (Departament Szkolnictwa) zaczęła kształtować się koncepcjareorganizacji szkolnictwa morskiego. Zbiegła się ona w czasie z – prowadzonym przez kontradmirała Wiktora Czerokowa, procesem rozwoju i ujednolicania szkolenia w Marynarce Wojennej. W wyniku rozmów pomiędzy Ministerstwem Obrony Narodowej a Ministerstwem Żeglugi, zapadła decyzja o wprowadzeniu zajęć wojskowych do szkół morskich. Zgodnie z protokołem z dnia 28.07.1951 r., zatwierdzonym przez Ministra Obrony Narodowej i Ministra Żeglugi w sprawie zorganizowania szkolenia wojenno-morskiego w Państwowych Szkołach Morskich (dalej PSM), Szef Sztabu Generalnego Zarządzeniem Organizacyjnym Nr 0241/Org. z dnia 03.09.1951 r. (L.dz. 01526/Org.) nakazał sformować dwie Sekcje Wojskowe:

  • Sekcję Wojskową przy Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni

  • Sekcję Wojskową przy Państwowej Szkole Morskiej w Szczecinie.

Kierownicy Sekcji Wojskowych zostali odpowiednio podporządkowani:

  • pod względem organizacyjnym w zakresie kompetencji Ministra Żeglugi – Dyrektorowi Biura Wojskowego Ministra Żeglugi

  • pod wszystkimi innymi względami – Dowódcy Marynarki Wojennej

  • w sprawach dotyczących odnośnej Państwowej Szkoły Morskiej – Dyrektorom Szkół Morskich.

    Szkolenie w Sekcjach Wojskowych (dalej SW) rozpoczęło się z początkiem roku szkolnego 1951/52. Pierwszym kierownikiem SW PSM w Gdyni został mianowany por. mar. Jerzy Bocian. W skład Sekcji, oprócz wyżej wymienionego weszli: ppor. Jan Peksa i bosman Stanisław Kruszewski.
Zgodnie z przyjętymi zasadami, szkolenie obejmowało uczniów IV i V roku nauki w PSM.
     Do 1953 r. oficerów rezerwy kształcono jedynie według jednego programu i w jednej specjalności – elektromechanicznej. Program obejmował szkolenie z zakresu ogólnowojskowego, uzupełniającego, polityczno-historycznego i specjalistycznego. Szkolenie to, a w szczególności szkolenie specjalistyczne, przygotowywało przyszłych oficerów-mechaników rezerwy. Bardzo istotnym uzupełnieniem tego szkolenia były praktyki w jednostkach MW. Po pierwszym roku szkolenia wojskowego, odbywała się dwutygodniowa praktyka ogólnowojskowa a po drugim roku czteromiesięczna specjalistyczna. Po zakończeniu szkolenia w SW i zdaniu egzaminów końcowych w PSM, absolwentom nadawano stopnie oficerskie – chorążego marynarki.
Pierwsi absolwenci i pierwsza promocja w SW odbyła się w 1952 r., po szkoleniu trwającym jeden rok. Następne odbywały się już po dwuletnim przeszkoleniu.

    Pomimo skromnej bazy dydaktycznej i trudnych warunków – szkolenie odbywało się w adoptowanych do tego celu pomieszczeniach piwnicznych gmachu głównego Szkoły, poziom nauczania był bardzo wysoki. Nabyte umiejętności były wystarczające do tego, aby absolwenci mogli od razu zajmować odpowiedzialne stanowiska na okrętach MW. Przykładem tego są trzej absolwenci SW i PSM (byli to chorążowie marynarki Jan Bujnowski, Roman Kobyliński i Zbigniew Sztam), którzy po ukończeniu Szkoły wyrazili chęć służenia w MW. Objęli oni stanowiska
oficerów-mechaników na okrętach podwodnych MW.
     W wyniku reorganizacji szkół morskich, istniejąca Sekcja przyjmuje nazwę Sekcja Wojskowa przy Technikum Morskim Mechanicznym w Gdyni. Po likwidacji Technikum Nawigacyjnego w Szczecinie i powrocie wydziału nawigacyjnego do Gdyni, ponownie ulega zmianie nazwa tej komórki na Sekcja Wojskowa Technikum Morskiego w Gdyni, by ostatecznie w 1954 r. przyjąć nazwę Sekcja Wojskowa Szkoły Morskiej.
     W połowie 1953 r., SW otrzymuje pomieszczenia na parterze oddanego do użytku skrzydła Szkoły przy ulicy Grabowo. Następuje rozwój bazy dydaktycznej, powstają sale wykładowe (gabinety) do szkolenia w następujących dziedzinach: broń podwodna, artyleria morska, taktyka ogólnowojskowa, szkolenie ogniowe.
Ze względu na braki kadrowe, szkolenie w SW wspierają oficerowie ze Sztabu Głównego MW i wykładowcy ze Szkoły Marynarki Wojennej.
Należeli do nich m.in.:
- kpt. Tadeusz Dziekan,
- por. mar. Tadeusz Szymkowiak,
- kpt. mar. Mieczysław Miernik,
- por. mar. Stanisław Rutkowski,
- kpt. mar. Janusz Gręda,
- por. Tadeusz Wolski.
    W grudniu 1953 r. odbyła się druga promocja i nadanie absolwentom stopni oficerskich. Z uwagi na określone potrzeby kadrowe, znaczny procent nowomianowanych oficerów-absolwentów został skierowany do służby zawodowej w MW, oraz do organizowanych w tym okresie jednostek morskich Wojsk Ochrony Pogranicza.
     W marcu 1956 r. dotychczasowy kierownik SW kmdr ppor. Jerzy Bocian zostaje skierowany do służby w MW a jego obowiązki przyjmuje por. mar. Bronisław Toman.
W okresie od sierpnia do grudnia 1956 r. odbywa się kolejne przeszkolenie praktyczne w jednostkach wojskowych. Tym razem odbywa się ono wspólnie z absolwentami Szkoły Rybołówstwa Morskiego w Gdyni. Jest to pierwszy rocznik absolwentów ww. Szkoły przeszkolony wojskowo przez Sekcję Wojskową.

     Toczące się od 1956 r. dyskusje o konieczności zmiany statusu Szkoły zaowocowały tym, że począwszy od roku szkolnego 1957/58, nabór prowadzono jedynie dla absolwentów szkół średnich. Szkoła powróciła również do swojej historycznej nazwy Państwowa Szkoła Morska. Następstwem tych zmian był rozkaz Ministra Obrony Narodowej o likwidacji Sekcji Wojskowej przy PSM. Całkowita likwidacja Sekcji miała nastąpić po zakończeniu szkolenia wojskowego ostatniego rocznika Technikum Morskiego. Zgodnie z treścią powyższego rozkazu, całkowite zakończenie działalności Sekcji miało nastąpić w 1960 roku. W tym samym roku ukazuje się rozkaz Ministra Obrony Narodowej na mocy, którego zniesiony zostaje stopień chorążego, jako pierwszy stopień oficerski. Począwszy od tego momentu, absolwenci PSM po zakończeniu szkolenia wojskowego otrzymywali stopnie podoficerskie z tytułem podchorążego. Pierwszy stopień oficerski podporucznika marynarki mogli oni uzyskać dopiero po odbyciu przeszkolenia wojskowego przewidzianego dla oficerów rezerwy.
     W okresie od sierpnia do grudnia 1957 r. odbyło się kolejne przeszkolenie praktyczne dla absolwentów PSM i PSRM. Szkolenie to po raz pierwszy podzielone zostało na dwa okresy:
- pierwszy – ogólnowojskowy odbywał się w Centrum Szkolenia Specjalistycznego Marynarki w Ustce, trwał sześć tygodni i kończył się przysięgą wojskową,
- drugi – specjalistyczny odbywał się na ORP „Gryf” i trwał około dziewięciu tygodni.
Po zakończeniu przeszkolenia i zdaniu egzaminów końcowych absolwenci obu Szkół byli mianowani do stopnia „bosman podchorąży”.
     Od 1958 r. pomiędzy Dyrekcją PSM a SW nawiązana została ścisła współpraca w dziedzinie wychowania młodzieży, oraz w podnoszeniu kwalifikacji morskich przez oficerów Sekcji. Od tej pory kierownikami praktyk morskich na statkach PMH byli oficerowie Sekcji. Znacznie wcześniej rozpoczęto współpracę polegającą na pełnieniu przez oficerów SW służby wychowawców dyżurnych w internatach PSM. Idąc w kierunku rozformowania SW, w sierpniu 1958 r., zostały zlikwidowane etaty podoficerskie.

    We wrześniu 1958 r. w PSM rozpoczyna szkolenie pierwszy rocznik młodzieży ze średnim wykształceniem. PSM stała się szkołą pomaturalną 3,5-letnią, posiadającą 2 wydziały (Służby Pokładowej Morskiej, Obsługi Maszyn Okrętowych, w 1960 r. powstał Wydział Radiotechniki Okrętowej, w 1963 r. Elektrotechniki Okrętowej a w 1967 r. Utworzono Wydział Służby Administracjno-Gospodarczo-Morskiej). Istniały jednak przeszkody prawne (Rozkaz MON o likwidacji Sekcji Wojskowej przy PSM) na objęcie nowoprzyjętych szkoleniem wojskowym. Kierownictwo Szkoły, wraz z Ministerstwem Żeglugi, rozpoczęło intensywne starania u władz wojskowych o dokonanie zmian w istniejących przepisach i kontynuowanie szkolenia wojskowego w zreformowanej Państwowej Szkole Morskiej. Uwzględniając ten fakt, oraz potrzeby kształcenia rezerw osobowych dla MW, w kwietniu 1960 r. Minister Obrony Narodowej wydał rozkaz w myśl, którego:
istniejąca od 1951 roku Sekcja Wojskowa została przemianowana na Studium Wojskowe Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni. Na podstawie tego rozkazu, zostało prawnie uregulowane szkolenie wojskowe słuchaczy PSM. Rozpoczął się jednocześnie nowy okres rozwoju i działalności Studium Wojskowego, które do dnia dzisiejszego prowadzi działalność dydaktyczną, przygotowując rezerwy osobowe dla MW i jednostek obrony wybrzeża. Zostają opracowane nowe programy nauczania, które w maju 1960 r. zostają zatwierdzone i wprowadzone do realizacji. Nowe programy obejmowały 580 godzin szkolenia wojskowego z rozbiciem na trzy lata. Po pierwszym roku szkolenia, słuchacze odbywali dwutygodniowe przeszkolenie w jednostkach Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Obejmowało ono swym zakresem wiedzę z przedmiotów ogólnowojskowych. Przeszkolenie to kończyło się złożeniem przysięgi wojskowej. Cały proces szkolenia wojskowego kończył się dwumiesięczną praktyką w jednostkach Marynarki Wojennej i złożeniem egzaminu końcowego z tego szkolenia. Odbywało się to po trzecim roku nauki. Tym samym, w sierpniu i wrześniu 1960 r. odbyło się ostatnie przeszkolenie w CSSM w Ustce a w czasie od września do grudnia ostatnie szkolenie specjalistyczne na ORP „Gryf”. Zmiana sposobu kształcenia, oraz wprowadzenie do Szkoły nowych specjalności, wymusiły opracowanie nowych programów do szkolenia specjalistycznego. Jednocześnie zwiększyła się ilość etatów w Studium. Dokonała się również zmiana na stanowisku kierownika Studium. W marcu 1961 r. obowiązki kierownika SW objął kmdr por. Julian Ochman, który następnie po przeniesieniu do rezerwy obowiązki do czasowego pełnienia przekazał kpt. mar. W. Gonera. Od listopada 1963 obowiązki kierownika SW zaczyna pełnić kmdr por. Stanisław Mielczarek. Następują również zmiany na stanowisku zastępcy kierownika SW. Od kwietnia 1962 r. obowiązki te pełnił mjr Stefan Joryn, który po wyznaczeniu go na stanowisko kierownika cyklu ogólnowojskowego, obowiązki przekazał kmdr por. Jerzemu Ostaszkiewiczowi.
    Systematycznie przybywa wykładowców, którzy kierowani są przede wszystkim z jednostek MW. W grudniu 1964 roku Studium posiada już dostateczną ilość kadry aby – w celu lepszej organizacji i usprawnienia szkolenia specjalistycznego, zorganizować grupy przedmiotowe. Zostaje wtedy utworzona obok istniejącego cyklu ogólnowojskowego grupa przedmiotowa taktyki i uzbrojenia MW, oraz grupa elektromechaniczna. W latach sześćdziesiątych organizacja i realizacja procesu szkolenia oparta była o zasadę „uczyć marynarzy tego co jest potrzebne w czasie wojny”. Dlatego też, podstawowym zadaniem szkolenia było przygotowanie podchorążych rezerwy, następnie kandydatów na oficerów rezerwy Marynarki Wojennej. Z tego to powodu program przewidywał poświęcenie dwóch trzecich godzin na szkolenie specjalistyczne, jak również szkolenie praktyczne na okrętach. Organizacja szkolenia w SW PSM różniła się od organizacji szkolenia w innych studiach. Wynikało to ze specyfiki szkolenia zawodowego. Szkolenie wojskowe obejmowało 6 semestrów. Pierwszy rok szkolenia obejmował semestr zimowy, semestr letni i przeszkolenie ogólnowojskowe w jednostce wojskowej. Drugi rok obejmował semestr zimowy i letni, z tym że semestr letni realizowano w czasie zgrupowania trwającego około 15 dni. Po zgrupowaniu, słuchacze odbywali praktykę na statkach PMH. Po powrocie z praktyki, realizowano semestr zimowy i letni trzeciego roku. Semestr letni również był realizowany w czasie zgrupowania trwającego około 14 dni. Następnie słuchacze odbywali praktykę i szkolenie w WSMW.
    W celu podniesienia skuteczności pracy wychowawczej i umożliwienia lepszego poznania słuchaczy, stosowano zasadę, że opiekunem-dowódcą kompanii był ten sam oficer przez cały okres szkolenia i praktyk. Szkolenie w SW prowadzono raz w tygodniu, w wymiarze 6 godzin dziennie plus jedna godzina treningu doskonalącego. W roku 1966 po kilkuletniej przerwie, wprowadzono ponownie etaty podoficerskie – instruktorów-laborantów. Jako pierwszy instruktor-laborant przybył do SW w dn. 20.01.1966 bosman Jerzy Purzycki. W dniu 03.07.1967 r. przeniesiony został do rezerwy zastępca kierownika SW kmdr por. Jerzy Ostaszkiewicz, który obowiązki do czasowego pełnienia przekazał kmdr por. Józefowi Gielner. W dniu 26.01.1968 r. stanowisko to, objął kmdr por. Jerzy Pawłowski.
     W sierpniu 1968 roku nastąpił ważny moment w rozwoju szkolnictwa morskiego w Polsce – powołano Wyższe Szkoły Morskie w Gdyni i Szczecinie.
Studium Wojskowe rozpoczęło szkolenie wojskowe studentów w ciągu pierwszych trzech lat studiów według czterech różnych programów specjalistycznych. Równocześnie zgodnie z Zarządzeniem Departamentu Wojskowego Ministerstwa Żeglugi, oraz Departamentu Kadr MON, Studium Wojskowe PSRM w Gdyni zostało rozformowane z dniem 31.08.1968 r. Personel wojskowy i cywilny SW został skierowany do pracy w SW przy WSM. W związku z nowymi zadaniami wyraźnie wzrosła liczba etatów i sal wykładowych. Studium otrzymało nowe pomieszczenia na pierwszym piętrze. Rozbudowana została struktura organizacyjna – utworzone zostały cykle szkoleniowe i grupy przedmiotowe. Poprawiła się zdecydowanie baza szkoleniowo-sprzętowa. Nowy rok akademicki 1968/69 Studium Wojskowe WSM w Gdyni rozpoczęło według nowej organizacji i obsady, która przedstawiała się następująco:

Kierownik SW – kmdr Stanisław Leszczyński
Zastępca Kierownika SW – kmdr por. Julian Czerwiński
Cykl szkolenia ogólnowojskowego:
Kierownik – kmdr por. Jan Kabała
Wykładowcy – kmdr ppor. Stanisław Koczara
kmdr ppor. Zenon Mazurczak
kpt. Władysław Wolnicki
Instruktor-laborant – st. bosm. Zygmunt Madej
Cykl broni morskich:
Kierownik – kmdr ppor. Bronisław Toman
Wykładowcy – kmdr ppor. Zdzisław Śledziowski
kpt. mar. Franciszek Skotarczak
kpt. mar. Henryk Lewandowski
kpt. mar. Jerzy Krombach
Instruktor-laborant – bosm. Mieczysław Dobaczewski
Cykl elektromechaniczny:
Kierownik – kmdr ppor. Włodzimierz Gonera
Wykładowcy – kmdr ppor. Jan Peksa
kmdr ppor. Jan Lucht
Instruktorzy-laboranci – st.bosm. Witold Guza
bosm. Jerzy Purzycki
Grupa przedmiotowa łączności i obserwacji:
starszy wykładowca – kmdr por. Józef Gielner

Kadra i pracownicy Studium Wojskowego w 1968 roku.

     W 1971 roku powstała grupa przedmiotowa „szkolenia politycznego” (starszy wykładowca – kmdr por. Mieczysław Neugarten) a w 1973 roku grupa przedmiotowa „gospodarki żywnościowej” (wykładowca – kmdr ppor. Antoni Komorowski).
Uwzględniając akademicki system nauczania w Szkole z dniem 08.11.1969 r. została zniesiona w Studium obowiązkowa nauka własna (organizowana w przeddzień szkolenia wojskowego w godz. 17-19) a w jej miejsce wprowadzono konsultacje przedmiotowe.

Uroczysta „Przysięga Wojskowa” studentów zorganizowana na zakończenie zgrupowania – Hel 1970 rok.

     W 1976 r. Studium Wojskowe obchodziło 25-lecie działalności dydaktyczno-wychowawczej. W okresie tym, była to już dobrze zorganizowana wojskowa jednostka dydaktyczna. SW dysponowało kadrą wykładowców, która zapewniała całkowitą realizację programu nauczania własnymi siłami. Posiadała również bardzo dobrze rozbudowaną bazą szkoleniową. Gabinety posiadały liczne pomoce naukowe od schematów, elementów urządzeń technicznych poprzez przekroje do całych egzemplarzy uzbrojenia i sprzętu morskiego. Projektory, rzutniki, zespół telewizji przemysłowej dawały na ówczesne czasy szerokie możliwości nowoczesnego przekazywania wiedzy. Szkoleniem objęci byli wszyscy studenci. Nauka w SW rozpoczynała się od pierwszego roku studiów i odbywała się raz w tygodniu. Przez pierwsze dwa semestry studenci zdobywali wiedzę ogólnowojskową. Szkolenie to kończyło się przysięgą wojskową. Od tej pory otrzymywali oni prawo do używania tytułu podchorąży. Przez następne dwa lata byli oni szkoleni w specjalnościach zgodnych z kierunkiem studiów na poszczególnych wydziałach uczelni. Praca dydaktyczna od początku istnienia SW a w szczególności w latach pięćdziesiątych – kiedy to absolwenci Szkoły zasilali szeregi Marynarki Wojennej i Wojsk Ochrony Pogranicza, odgrywała istotną rolę w umacnianiu potencjału obronnego Polski. Nie można również pominąć roli jaką odegrało Studium w kształtowaniu cech potrzebnych ludziom morza. Można w tym miejscu, zacytować za „Głosem Wybrzeża”, który w artykule poświęconym 25-letniej pracy dydaktyczno-wychowawczej SW, pisał:
    „(...) bez odwoływania się do powszechnie znanych przykładów najwyższego zdyscyplinowania, rozwagi i poczucia odpowiedzialności, jaką wykazali polscy uczestnicy konwojów atlantyckich i bitew morskich – że i współcześnie, w czasach pokoju, na porządku dnia niespodziewanie stanąć może potrzeba praktycznego zastosowania nabytych umiejętności wojenno-morskich (...)”
Absolwenci WSM swe umiejętności wojenno-morskie niejednokrotnie wykorzystywali pływając w regionach objętych konfliktami zbrojnymi. Jak wynika z ich relacji, często dopiero po wielu latach pływania po morzach i oceanach przychodził czas na pełne docenienie nabytych w SW umiejętności i wiedzy.
     Wprowadzenie „stanu wojennego”, tak jak w całym społeczeństwie, również i w Studium wywołało poruszenie i niepokój. Na szczęście dla wszystkich, rola i zadania Studium ograniczyły się jedynie do wprowadzenia całodobowych dyżurów kadry. Utrzymywano także w ciągłej gotowości tzw. pluton alarmowy, złożony ze studentów-podchorążych Szkoły.
Studium Wojskowym kierował wówczas kmdr dypl. Mieczysław Lechowski.
     Wydarzenia z 1981 roku nie wpłynęły na stosunek i istniejącą od lat współpracę z władzami Uczelni. Zaowocowało to kilka lat później, kiedy na fali przemian ustrojowych w Polsce, ważyły się losy szkolenia wojskowego na wyższych uczelniach. Kierownikiem SW był wtedy kmdr mgr inż. Bogdan Gierkowski. Senat Szkoły, jak również sami studenci docenili znaczenie i rolę jaką w szkoleniu i wychowaniu odgrywało Studium i opowiedzieli się za jego dalszym funkcjonowaniem. W całej tej sprawie, charakterystyczne jest to, że szkolenie wojskowe pozostało jedynie w Wyższych Szkołach Morskich. Uległ jedynie system nauczania. Przystosowano go do bieżących potrzeb wynikających z zagrożeń i obronności kraju.
W dniu 05.01.1990 roku J.M. Rektor Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni dr hab. inż. Józef Lisowski przeprowadził spotkanie z udziałem przedstawicieli Departamentu Spraw Obronnych Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej, Zarządu Szkolenia poza Wojskiem, Dowództwa Marynarki Wojennej, kierownictwa Studium Wojskowego WSM i środowisk studenckich. Na spotkaniu dokonano ostatecznych ustaleń dotyczących programu szkolenia wojskowego studentów.
Postanowiono:
 1. Zasady ogólne szkolenia:

- absolwent Wyższej Szkoły Morskiej musi być jednocześnie oficerem rezerwy Marynarki Wojennej,
- zrezygnować z egzaminów przejściowych po I roku studiów,
- egzamin na oficera przeprowadzić na zakończenie szkolenia wojskowego w danej specjalności przed jedną komisją w ciągu jednego dnia.
- sposób prowadzenia egzaminów oraz zaliczeń według regulaminów uczelni,
- zajęcia wojskowe są obowiązkowe.

2. Sposób zakończenia szkolenia wojskowego w roku akademickim 1989/90 – ustalenia szczegółowe:

- egzaminy na oficera przeprowadzić po zakończeniu szkolenia na III roku w dniach 26.03.-30.03.1990 r.,
- egzaminy na oficera dla studentów II roku wydziału nawigacji przeprowadzić w miesiącu maju,
- egzaminy na oficera dla studentów II roku pozostałych wydziałów przeprowadzić w miesiącu czerwcu.

Rektor zobowiązał kierownictwo Studium Wojskowego do opracowania programów przejściowych dla poszczególnych lat, oraz ścisłego przestrzegania przyjętych ustaleń. Przeprowadzono reorganizację szkolenia wojskowego. Jak z powyższych ustaleń wynika, czas szkolenia został ograniczony do czterech semestrów i kończył się egzaminem oficerskim z zakresu wiedzy ogólnowojskowej i specjalistycznej. Zrezygnowano z praktyk wojskowych. Od tego momentu, zajęcia prowadzone były przede wszystkim w oparciu o własne sale wykładowe. Wykorzystywanie obiektów wojskowych poza SW zostało ograniczone do minimum, gwarantującego dobre przygotowanie przyszłych oficerów rezerwy. Przeprowadzono również reorganizację struktur wewnętrznych Studium. Samodzielne grupy przedmiotowe włączono do poszczególnych cykli:
          - Cykl Broni Morskich, Łączności i Obserwacji,
          - Cykl Elektromechaniczny i Logistycznego Zabezpieczenia Działań,
          - Cykl Ogólnowojskowy.
W tej formie kształcenie w Studium Wojskowym pozostało do dnia dzisiejszego. Oczywiście, w celu uatrakcyjnienia nauki i nadążenia za zmianami w Marynarce Wojennej, choćby związanych z wprowadzaniem nowych egzemplarzy uzbrojenia, dokonuję się ciągłych zmian programowych. Na bieżąco są wprowadzane nowe techniki nauczania. Kadra Studium podnosi ciągle swe kwalifikacje i umiejętności wychowawcze. Regułom stało się, że wykładowcy są absolwentami Podyplomowego Studium Pedagogicznego. Studium Wojskowe żywo uczestniczy w życiu Uczelni stanowiąc jej integralną część.
Od 15.09.2000 r. pracą Studium kieruje kmdr dr Tadeusz KACZOROWSKI.


Opracował : kmdr ppor. dr Paweł Przybylski
« wróć | wersja do wydruku